« 18.10.2008 »
Windenergie ! |
|
|
Windturbines JA , maar op het NIEUWE industrieterrein.
Vlaams Belang Ninove steunt het actiecomité dat zich verzet tegen de bouw van minstens vier windturbines op het indust... |
|
| Lees meer |
|
|
|
Gemeenteraad
Aanpak van de zwerfvuilproblematiek
12.02.2003 • Interpellatie van de heer Werner Somers tot de heer Marc Nachtergaele, Schepen voor Leefmilieu, betreffende de aanpak van de zwerfvuilproblematiek in onze Stad.
Meneer de Burgemeester, geachte collega’s. Zwerfvuil is een plaag die op tal van plaatsen in onze stad een schrijnende omvang heeft aangenomen. Men hoeft bijvoorbeeld maar eens rond te kijken in de buurt van de opstapplaats voor de bussen van de Lijn op de hoek van de Centrumlaan en de Vuurkruisersstraat, in de buurt van het station of rond het Stadhuis. De “zwerfvervuiler” denkt: wat kan het kwaad dat ik één colablikje, één sigarettenpakje of één chocoladewikkel op straat gooi? Van plaatsen waar zich veel zwerfvuil bevindt, gaat ook een aanzuigeffect uit. De “zwerfvervuiler” denkt: er bevindt zich hier toch al zoveel vuil, op een beetje meer komt het ook niet aan. Eén van de redenen waarom zwerfvuil zo een plaag vormt - Ninove vormt hierop zeker geen uitzondering - is de indruk van straffeloosheid die bestaat bij de zwerfvervuiler. De kans dat de politie net voorbijkomt op het ogenblik dat men van plan is om een blikje het bos of de berm in te keilen, is inderdaad quasi nihil. Men kan reglementen opstellen zoveel men wil, wanneer men er niet in slaagt ze te handhaven en zonodig de voorziene sancties op te leggen, is de betekenis van dergelijke reglementen louter symbolisch en de effectiviteit ervan nul komma nul. De Stad is er de laatste jaren in geslaagd om door een doortastende aanpak de praktijk van het sluikstorten terug te dringen. Tussen 1997 en 2000 nam het totaal aantal sluikstorten volgens de cijfers van de Schepen voor Leefmilieu af met 60% en tussen 1996 en 2000 verminderde het aandeel van het aantal sluikstorten ten laste van onbekenden van bijna de helft tot minder dan één vijfde van het totale aantal. Tegenover het lovenswaardige optreden tegen sluikstorters staat echter het gedoogbeleid tegenover zwerfvervuilers. Zo vernam ik van de bevoegde Schepen dat de administratieve sanctie wegens zwerfvuil in de periode van 1996 tot en met 2000 geen enkele keer werd toegepast.
In zijn algemeen beleidsprogramma 2001-2006 stelt het stadsbestuur dat zwerfvuil moet voorkomen worden en snel moet opgeruimd worden. Ik zou dan ook enkele suggesties willen formuleren. Dat er voldoende vuilnisbakken moeten geplaatst worden op volkrijke plaatsen, daarover is iedereen het eens. Op dat vlak kan er ongetwijfeld nog wat verbeteren. Een goed idee zijn ook de blikvangers die het Stadsbestuur van plan is om langs de wegen op strategische plaatsen aan te brengen Ik zou het Stadsbestuur ook willen vragen de mogelijkheid na te gaan om op geregelde tijdstippen agenten in burger op pad te sturen die in buurten waar zwerfvuil een probleem vormt, voetpatrouilles uitvoeren. Deze agenten kunnen de mensen aanspreken op hun gedrag en indien nodig gepast optreden. De administratieve sanctie wegens zwerfvuil mag niet langer zonder toepassing blijven. Door bovendien de bestaande boete te verhogen en aan het kordate optreden tegen overtreders de nodige ruchtbaarheid te geven door middel van een informatiecampagne, zal de potentiële zwerfvervuiler misschien toch twee keer nadenken en bestaat er een kans dat er een einde komt aan de banalisering van de problematiek van het zwerfvuil. Ik stel voor om de administratieve sanctie wegens zwerfvuil te verdrievoudigen tot het bedrag van 75 euro.
Het is niet omdat zwerfvuil niet alleen in Ninove voorkomt, dat we het storende karakter ervan moeten banaliseren of minimaliseren. De oudste, de stoutste en de wijste der steden zou een voortrekkersrol kunnen spelen inzake deze problematiek. Rondslingerend afval allerhande geeft de stad een onaangename, slordige en vuile indruk. Bovendien is de verwijdering van zwerfvuil door de enorme hoeveelheid, de grote verspreiding en de diversiteit ervan ontzettend duur en arbeidsintensief. De belastingbetaler en dus niet alleen de vervuiler is daarvan het slachtoffer. Het principe “De vervuiler betaalt” is helaas maar al te vaak een wensdroom. Zwerfvuil kan verder ook wateroverlast veroorzaken, omdat rioolkolken verstopt raken. Bovendien zijn er elk jaar dieren die bezwijken aan door glasscherven of blikjes veroorzaakte kwetsuren. Zwerfvuil is tenslotte niet alleen lelijk, duur en gevaarlijk, maar daarenboven mileubelastend. Allerlei oplosmiddelen, verven of oliën verspreidden zich immers in het milieu. Resten van drukinkten van folders, kranten of verpakkingen komen na verloop van tijd in de bodem of in het grondwater terecht. Ik noem nog enkele feiten die de negatieve impact van zwerfvuil op het milieu illustreren: het duurt gemiddeld 2 jaar voor een sigarettenfilter vergaat en 20 tot 25 jaar voor een stuk kauwgom is verdwenen; het staalgedeelte van een blikje bier of frisdrank zwerft gedurende 1,5 jaar rond, maar laat ook daarna ijzeroxide achter in de bodem (het aluminium deksel blijft bijna eeuwig zichtbaar); het duurt 5 tot 10 jaar vooraleer een PET- of PVC-fles verdwenen is. Een PVC-fles laat na haar verdwijning onder meer chloor achter, wat zeer schadelijk is voor het milieu.
Zonder het nut van sensibiliseringsacties in twijfel te willen trekken, kan men de idee dat alles met sensibilisering opgelost wordt, niet anders dan als naïef van de hand wijzen. Het effect van een sensibiliseringscampagne, dat men sowieso al niet moet overschatten, neemt immers af, van zodra ze beëindigd is. De jeugdbewegingen werden in het verleden regelmatig opgetrommeld om zwerfvuil op te ruimen. Ik wil geen afbreuk doen aan de inzet en het idealisme van diegenen die aan een dergelijke opruimingsactie deelnemen, maar het brengt een structurele oplossing van de zwerfvuilproblematiek geen stap dichterbij. Integendeel: wanneer tegelijk de vervuilers niet daadwerkelijk worden aangepakt, zijn het de vervuilers die in hun vuistje lachen en zijn het de meisjes en jongens van Scouts, Chiro en dergelijke die als het ware de “onnozelaars” zijn. Men zou overigens kunnen overwegen om met een gedeelte van de opbrengst van de geïnde sancties wegens zwerfvuil deze jeugdbewegingen een kleine vergoeding te betalen voor hun opruimingsacties zodat niet alleen de vervuiler betaalt, maar tevens de opruimer wordt beloond. Een aantal gemeenten beschikken reeds over een reglement in die zin. Misschien kan de Schepen voor Leefmilieu, die trouwens eveneens Schepen voor Jeugdzaken is, dit idee eens onderzoeken.
VRAGEN
1. Hoe schat de Schepen voor Leefmilieu de omvang van de zwerfvuilproblematiek in onze Stad in?
2. Welke maatregelen zal het Stadsbestuur nemen om dit fenomeen terug te dringen?
3. Wat is uw mening over het nut van de bestaande administratieve sanctie wegens zwerfvuil? Wat zijn volgens u de knelpunten voor de toepassing van deze sanctie en hoe kan er in de toekomst voor gezorgd worden dat zij geen dode letter blijft?
4. Hoe staat u tegenover de idee van de invoering van een reglement dat de jeugdbewegingen beloont voor het uitvoeren van opruimingsacties?
Werner Somers
Gemeenteraadslid
|
|
Actualiteit
