« 18.10.2008 »
Windenergie ! |
|
|
Windturbines JA , maar op het NIEUWE industrieterrein.
Vlaams Belang Ninove steunt het actiecomité dat zich verzet tegen de bouw van minstens vier windturbines op het indust... |
|
| Lees meer |
|
|
|
FILIP, KONING VAN PS-LAND
Een column door Frank Vanhecke
13.12.2004 • 05.12.2004 - Enkele weken terug gooide de koepel van Vlaamse ziekenhuizen een knuppel in het unitaire hoenderhok door de splitsing van de gezondheidszorg te eisen. De kosten in de gezondheidszorg rijzen de pan uit, vooral in Wallonië en Brussel waar het geld nog altijd - zolang dat uit Vlaanderen komt – vrolijk over de balk wordt gegooid.
Een sanering is in die omstandigheden gewoon ondenkbaar. Het geduld in de Vlaamse ziekenhuissector is op en ze eisten een scheiding van tafel en bed. Net zoals de balie van Vlaamse advocaten eerder al had gedaan.
Onder zware druk van de Franstaligen hebben de openbare ziekenhuizen nadien hun staart weer ingetrokken en de altijd al belgicistisch geïnspireerde ziekenfondsen hebben nog eens luidkeels laten horen dat er van een splitsing geen sprake kan zijn. Maar de geest is uit de fles.
Het zal niet meer voor dit jaar zijn, maar het einde van België komt er aan. Alle tekenen wijzen onmiskenbaar in die richting.
Transfers zonder einde
De geldstromen van Vlaanderen naar Wallonië en Brussel bedroegen vorig jaar 6,6 miljard euro, een historisch record. Dat bleek uit een studie die de Vlaamse administratie Abifim heeft opgesteld in opdracht van de Vlaamse regering. In tegenstelling tot wat vaak wordt beweerd, zal die geldstroom in de toekomst ook niet afnemen, wel integendeel.
Voorzichtige ramingen komen uit op een transfer van maar liefst 7,4 miljard euro naar Wallonië in het jaar 2030. Het explosieve rapport bleef om ‘onverklaarbare’ reden - nu ja - in de schuif van Bart Somers - toen nog Vlaams minister-president - liggen. Kwestie van de communautaire gesprekken in het Forum niet te bemoeilijken.
“De cijfers versterken wat de KBC-studie van 2003 al heeft aangetoond. En ze bevestigen wat het Vlaams Blok - tot ergernis van velen - al jaren beweert,” aldus Mathias Danneels in Het Nieuwsblad. Inderdaad, ere wie ere toekomt. Volgens berekeningen van de studiedienst van onze partij bedraagt de totale jaarlijkse transfer (dat is o.a. met de afbetaling van de schulden) intussen niet minder dan 11,5 miljard euro. Dat is per Vlaming 2.000 euro die elk jaar opnieuw verdwijnt in de bodemloze Waalse putten.
Bart De Wever, voorzitter van de N-VA, pakte fier uit met de cijfers. Maar veel steun om die transfers eindelijk eens aan te pakken moet hij niet verwachten uit de hoek van zijn kartelpartner CD&V. Yves Leterme wou niet verder gaan dan de toezegging dat het nog eens onderzocht zal worden. Pijnlijk. Nog maar eens een studie dus, die alleen maar tot hetzelfde besluit kan komen. Tenzij de regering de cijfers wat opfleurt …
De vingerknip van Elio
“Ik vraag mijn Vlaamse vrienden te begrijpen dat bepaalde delen van Wallonië een economisch kerkhof zijn. De enige oplossing is Wallonië helpen er economisch bovenop te komen.” Dat zei Elio Di Rupo onlangs in een interview met De Standaard. We willen wel hoor, maar dat doet Vlaanderen nu al decennialang. En ondanks al die Vlaamse vrijgevigheid is er zelfs van een heropleving van de Waalse economie nog altijd geen sprake. Met het geld van de Vlaamse ‘solidariteit’ houdt de Waalse overheid een Mexicaans leger ambtenaren in leven en kan Di Rupo de werkloze en steuntrekkende kiezers aan zijn partij binden. Daarom willen Di Rupo en zijn ministers niet weten van een strengere controle en willen ze zo graag alles bij het oude houden. Dat Waalse kerkhof is de schuld van Di Rupo en zijn illustere voorgangers van de Parti Socialiste. Van niemand anders, en zéker niet van de Vlamingen.
Veel vrienden heeft Di Rupo in Vlaanderen niet en de kans om het ooit tot eerste minister te schoppen is niet erg groot. Dat hoeft overigens niet, want Elio is best tevreden in zijn huidige rol. Eerste minister Guy Verhofstadt is de marionet en de Waalse socialisten trekken aan de touwtjes. Kijk maar naar het vreemdelingenstemrecht.
“De PS is een heel loyale partner,” bekent Di Rupo. “Wij zijn waarschijnlijk de grootste verdedigers van de regering-Verhofstadt en van Verhofstadt zelf.” Dat zal wel en het zegt nog meer over Verhofstadt en zijn laffe kruiperigheid dan over de arrogantie van Di Rupo.
Verhofstadt zou zelfs zijn eigen moeder verkopen om aan de macht te blijven, waarom zou hij dan aarzelen om zijn oude Vlaamsgezinde eisen uit de Burgermanifesten bij het huisvuil te zetten? De Franstalige socialisten gedogen paars omdat die regeringscoalitie voor het ogenblik de beste garantie is voor de verdediging van hún belangen en het afwijzen van alle Vlaamse eisen. “Als ik zo graag de regering had laten vallen, dan had ik dat zo kunnen doen,” gebaart Di Rupo met een vingerknip. Bedankt Elio, voor de duidelijkheid.
Waalse politici zijn bang
“We moeten denken aan het tijdperk ná België.” Dat zeggen de Brusselse minister-president Charles Piqué en Waals regeringsleider Jean-Claude Van Cauwenberghe. Tot voor kort waren dergelijke uitspraken beneden de taalgrens totaal ondenkbaar.
Het België Barst-scenario blijft voor de Franstaligen pure horror, maar ze sluiten het niet langer uit. Eén en ander is het gevolg van de onstuitbaar lijkende electorale opmars van het Vlaams Belang en het feit dat de traditionele Vlaamse partijen - met de hete adem van het Belang in de nek - wel gedwongen zijn meer op hun Vlaamse strepen te staan. Denk maar aan de eis tot splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde en de resoluties van het Vlaams Parlement die een verregaande autonomie eisen. “Alle Vlaamse partijen hebben die resoluties mee goedgekeurd in het Vlaams Parlement. Kort gezegd, ik zie niet zo’n geweldig verschil meer met het Vlaams Belang,” zegt Van Cauwenberghe. Nu moet je die vergelijking met een grote korrel zout nemen, maar de schrik zit er duidelijk in.
Laurette Onkelinx is er ook niet gerust in. “Alle nieuwe eisen komen uit Vlaanderen. Ik kan me voorstellen dat we ooit een punt bereiken waarop we uitgepraat zijn. Wat is er ondeelbaar in het land? Al wat met solidariteit te maken heeft. Mocht Vlaanderen de sociale zekerheid willen splitsen, wat is de zin dan nog van België?”, vraagt ze zich luidop af in een interview met Het Laatste Nieuws.
Met andere woorden: België is de geldautomaat die dagelijks door de Vlaamse belastingbetaler wordt bijgevuld en daarop door de Franstalige politici wordt leeggeplukt – om het woord geplunderd niet te gebruiken. De dag dat er een einde komt aan de eenzijdige ‘solidariteit’ in dit land en de miljardenstroom van Vlaanderen naar Wallonië dreigt op te drogen, hoeft het voor hen niet meer. Dan houden de Walen het voor bekeken en blazen ze zélf de boel op. Bedankt voor de duidelijkheid madame Laurette!
En wat dan? “Weet ik veel,” zegt Laurette. “Ook Wallonië zal dat wel overleven, hoor. Alleen, met of zonder Brussel, al dan niet gefuseerd met Frankrijk … Ik weet het niet.”
Het vooruitzicht dat ze vroeg of laat wel aan de onderhandelingstafel met het Vlaams Belang moeten gaan zitten, als grootste partij van Vlaanderen, bezorgt de Franstalige partijen nu al koude rillingen. Op de vraag of België het zou overleven als het Vlaams Belang straks de Vlaamse minister-president levert, is het antwoord van Charles Piqué kort en bondig: “Non”. Maar de Franstaligen moeten niet wanhopen. Prins Filip van Saksen-Coburg trekt in het paleis van Laken wel even zijn Superman-pak aan en gaat met blote handen het Vlaams Belang en iedereen die de Belgische eenheid bedreigt een kopje kleiner maken. En schrik dat we hebben!
Vorstelijke kolder
Er is al veel gezegd en geschreven over zin en onzin van de monarchie in dit land. Maar als er iets is wat we moeten toegeven, is het dat ze in ruil voor hun vorstelijke dotatie voor heel wat volksvermaak zorgen. Een prinselijk huwelijk op tijd en stond, de blijde geboorte van een koninklijke telg … met hilarische uitspraken als “ ’t is een vrouwtje” - tekenend voor de kennis van de meerderheidstaal in dit land.
Ach, we begrijpen het wel dat nogal wat landgenoten, ook in Vlaanderen, verknocht zijn aan het koningshuis en de bijhorende Sissi-romantiek. Maar de monarchie is niet meer van deze tijd en een aanfluiting van de democratie. De erfopvolging zorgt ervoor dat iemand louter en alleen omdat hij in de juiste wieg is geboren staatshoofd kan worden. Of hij/zij daarvoor ook écht in de wieg is gelegd of over de nodige hersenen én diplomatische capaciteiten beschikt is nog maar de vraag. Een vraag die zich na het bezoek van Kuifje in China meer dan ooit stelt.
Prins Filip en zijn entourage hebben de afgelopen weken de blunders opeengestapeld. Het begon met de groteske soap rond Marie-Rose Morel die mee naar China zou gaan om haar vader, die in een rolstoel zit, te begeleiden. Vader Morel is in ons land dé autoriteit op het vlak van handelsbetrekkingen met China, maar dat dochter Morel verkozen werd op de lijst van het Vlaams Blok zorgde voor een koortsaanval van Laken tot de Wetstraat. Er werd dan maar een koninklijk cordon van 50 meter opgelegd. Alsof het ging om het gevreesde sars-virus …
Tweede blunder was de unitaire oprisping van Filip die voorstelde om de geregionaliseerde buitenlandse handel terug onder Belgische vlag te brengen. En als tricolore kers op de taart een bitse uitval naar Vlaamse partijen die ‘het niet goed voor hebben met België’ en naar het Vlaams Belang in het bijzonder. Dat prins Filip zich zorgen maakt over zijn job is begrijpelijk, maar hij ging zijn boekje te buiten. Natuurlijk mag hij een mening hebben, en aan de koffietafel mag hij die zelfs uiten. Maar een koning of een gedoodverfde troonopvolger moet zich ver van de politiek houden. Lintjes knippen en zwijgen. Of eens mooi lachen naar de camera. Meer moet en mag dat niet zijn. En als hij het daar moeilijk mee heeft, moet hij zijn vorstelijke dotaties maar terugstorten en zelf een politieke partij oprichten.
Met een onverholen stemadvies tegen het Vlaams Belang beledigt de prins 1 miljoen Vlaamse kiezers en treedt hij in de voetsporen van Belgische bisschoppen die de gelovigen van op de kansel bezworen niét voor de Volksunie te stemmen, want dat was - toen nog - een doodzonde …
Na zijn uitschuiver werd prins Filip door alle Vlaamse politici teruggefloten. Aan Waalse zijde klonk alleen maar begrip en luide instemming. Joëlle Milquet (Cdh) ging zelfs zo ver te zeggen dat Verhofstadt een onvergeeflijke fout had gemaakt door de kroonprins op de vingers te tikken. Resultaat: Filip wou Vlamingen en Walen op één lijn krijgen, maar de kloof is groter dan ooit. Bravo en dankuwel.
Niet de eerste keer
Het is niet de eerste keer dat het Hof zich nadrukkelijk mengt in de politiek. En steeds weer zijn politieke voorliefde voor de Franstaligen laat blijken. Denk maar aan het dossier van de Generale, aan het dossier van Sabena - waar Laken dwars ging liggen tegen een mogelijke fusie met het Nederlandse KLM -, aan de historische ontmoeting tussen koning Boudewijn en Waals bendeleider José Happart … Of herinner u de bijna publieke bolwassing die toenmalig minister-president Luc Van den Brande kreeg op het paleis omdat hij voor confederalisme had gepleit. Boudewijn gruwde van het federalisme en prins Filip heeft die afkeer voor rechtmatige Vlaamse verzuchtingen geërfd van zijn oom.
“Dat werd het meest expliciet verwoord door de Franstalige liberaal Didier Reynders,” schrijft een bekend editorialist in zijn krant. “ ‘Le prince a exprimé l’ opinion des francophones’, zei de vice-premier. Niemand had perfecter de identificatie van het Hof met de Franstaligen kunnen uitdrukken.” Inderdaad.
De plotse opstoot van royalisme aan Waalse zijde is verdacht en zou Laken tot nadenken moeten aanzetten. Ze moeten er hun geschiedenisboekjes maar eens op nalezen. Als ze het al niet zélf doen, zijn het niet de Vlamingen die de stoel onder de poten van de monarchie zagen, maar de Franstaligen. Iedereen kent het verhaal van de koningskwestie die België op zijn grondvesten deed daveren. Als de Vlamingen toen niet massaal voor de terugkeer van Leopold III hadden gestemd, stond er vandaag in Laken voor Filip zelfs geen troon meer
om te bestijgen.
Eigen belang of Vlaams belang
Toen het bekende PS-kopstuk Claude Eerdekens in het parlement een liefdesverklaring aflegde aan Parijs en het Franse moederland, werd hij niet op het koninklijke matje geroepen. De Saksen-Coburgs moeten zich dus vooral niet teveel illusies maken over de Waalse trouw aan vorst en vaderland. Maar, de belangen van de Franstalige socialisten en die van het koningshuis vloeien vooralsnog naadloos in elkaar over. De koning steunt de Franstaligen en de Franstaligen steunen de koning, omdat hij voor hen het cement is dat de natie samenhoudt. En de Belgische staat is de enige garantie voor het behoud van de miljardentransfers uit Vlaanderen.
En zo is er een heuse monstercoalitie van échte Belgicisten en gelegenheids-Belgicisten die elk hun eigen belangen verdedigen. Van vakbonden en ziekenfondsen tot de ‘haute-finance’ en de kringen rond het paleis.Van zogenaamd ‘progressieve’ krachten in pers en politiek die plots zweren bij de Belgische staat en de kroon, omdat zij verdomd goed weten dat hun linkse rijk uit is als België uit elkaar valt. Van Franstalige partijen en – helaas – ook van zogezegd Vlaamse partijen die altijd voor de Belgische macht hebben gekozen in plaats van de Vlaamse belangen. Die monstercoalitie is sterk en heeft de media in haar greep.
Maar er is één macht die nog sterker is, en dat is de wil van het volk.
Vlaanderen is groot en sterk genoeg om op eigen benen te staan. De tijd is rijp voor Vlaamse onafhankelijkheid. En die komt er, hoe dan ook. Niemand zal ons tegenhouden: niet de vetbetaalde bonzen van vakbonden of ziekenfondsen, niet Guy Verhofstadt of Elio Di Rupo, en zeker niet kulderflipken uit Laken.
Of zoals Mathias Danneels het schreef: “België verdampt, monseigneur, uw land verkruimelt, het brokkelt af, kraakt in stukken. Zelfs de katholieke ziekenhuizen in Vlaanderen zijn het beu om de Belgische factuur te betalen. Als u niet uitkijkt, monseigneur, drukken de Vlamingen binnenkort hun eigen postzegels!”
Ach, misschien mag Filip wel bij onze zuiderburen op de postzegel. ‘Royaume Wallonie’, met een kroontje. Schoon toch? Tenzij keizer Elio daar al opstaat, natuurlijk …
|
|
Actualiteit
