« 18.10.2008 »
Windenergie ! |
|
|
Windturbines JA , maar op het NIEUWE industrieterrein.
Vlaams Belang Ninove steunt het actiecomité dat zich verzet tegen de bouw van minstens vier windturbines op het indust... |
|
| Lees meer |
|
|
|
DE ONGEMAKKELIJKE WAARHEID
Een column door Frank Vanhecke
19.02.2007 • De Britse krant The Guardian pakte onlangs uit met een onthullende enquête onder moslimjongeren in de leeftijd van 16 tot 24 jaar. De resultaten zijn niet geruststellend. 37 procent pleit voor de invoering van de sharia (de islamitische wetgeving gebaseerd op de koran). Eén op drie is voorstander van islamitische scholen en het verplicht dragen van sluiers in het openbaar. Bent u al geschrokken? Zet u schrap want het wordt nog erger. 36 procent van de jongeren vindt dat moslims die zich bekeren tot een ander geloof moeten worden geëxecuteerd. Geëxecuteerd, u leest het goed. “Akelige percentages”, schrijft Leon De Winter in Elsevier (03.02.07) die er zich zorgen over maakt dat jongeren met die ideeën de wind van de demografische ontwikkelingen mee hebben: “In onze grote steden vormen allochtonen over vijftien jaar de meerderheid. Als die groepen goed opgeleid en tolerant zouden zijn, zouden we dat verwelkomen. Maar het lijkt erop dat veel van die jonge mensen religieuze reactionairen zijn met een lage tolerantiedrempel”. Wat zegt u? Een ver-van-mijn-bed-show? Vergeet het maar.
Ogen toe en snaveltjes dicht
Een multicultureel concert met enkele Marokkaanse muziekgroepen in zaal Roma te Borgerhout werd een tijdje geleden verstoord door baardige moslimfundamentalisten in traditionele Pakistaanse klederdracht. Ze intimideerden bezoekers met de boodschap dat muziek Westers, ‘haram’ (onrein) en dus verboden is. Dat was even schrikken voor het Antwerpse stadsbestuur en de multiculturele sector. Maar het incident komt niet uit de lucht vallen.
Marijke Uyt den Bogaard, een Nederlandse veldwerkster die in opdracht van Chantal Pauwels (Groen!) jarenlang werkte aan samenlevingsopbouw, positieve beeldvorming en dialoog met Turkse en Marokkaanse migranten waarschuwt er al geruime tijd voor: “De radicale islam wint veld”. Ook bij ons. “Er is onder een deel van de moslims in Antwerpen een groep die stelt dat contact met niet-moslims alleen nodig is als je daar als moslim je profijt kunt uit halen. Ze vinden dat ongelovigen niet gelijk zijn aan moslims. Ze zijn niet geïnteresseerd in ons samenlevingsmodel van gelijkwaardigheid en overleg. (…) In hun ideologie staan koran en islam boven de wet.” Een “ongemakkelijke waarheid”, om het maar eens met de woorden van de hier bejubelde Al Gore te zeggen. Een fikse knuppel in het multiculturele hoenderhok. Marijke Uyt den Bogaard kreeg daarop tot haar verbazing te horen dat ze “Vlaams Belang-teksten” schreef… Ze werd vriendelijk maar dringend verzocht dat voortaan niet meer te doen en wat later stond ze op straat. Hetzelfde overkwam eerder al Marion Van San, de bekende criminologe die de overheid in haar rapport over het verband tussen allochtonen en criminaliteit met de neus op de harde feiten had gedrukt. En dat wordt in dit land niet op prijs gesteld. ‘Ogen toe en snaveltjes dicht’ is nog altijd het motto van de multiculturele fabeltjeskrant. Ongemakkelijke en onaangename waarheden worden hier onder de mat geborsteld. Tot de boel ontploft…
De tijdbom tikt
In Nederland waarschuwde de liberale minister van Grootstedenbeleid eind vorig jaar voor het overwaaien van de rellen uit Parijs en zware etnische botsingen in de grootsteden. Ook bij ons heeft de combinatie van doorgedreven immigratie en een ‘witte’ vlucht uit de steden de samenstelling van veel steden grondig dooreengeschud, zo constateren Edwin Verdoolaege en Mohamed Bouziane (De Morgen, 03.11.06). “Die demografische revolutie heeft niet geleid tot een vermenging van bevolkingsgroepen, maar in de meeste steden tot een verregaande separatie en segregatie en daarmee een degradatie van de goede verstandhouding tussen de diverse gemeenschappen.” Een pijnlijke waarheid: de multiculturele droom heeft in werkelijkheid geleid tot multiculturele apartheid. Een kruitvat van maatschappelijke spanningen, met de radicale islam als springstof.
“Islamisten en naïvisten”
In Denemarken heeft het boek ‘Islamisten en naïvisten – een aanklacht’ heel wat stof doen opwaaien. In de nasleep van de Deense cartoonrel waarschuwen Ralf Pittelkow en Karen Jespersen – tot voor kort socialisten – voor de opmars van de radicale islam. Ze hekelen ook de lafheid en de naïviteit (vandaar de titel) van Europese politici en opiniemakers die voor fanatieke moslims door de knieën gaan door steeds ‘verdraagzaamheid’ te roepen. “Maar wat als de andere kant helemaal niet verdraagzaam wil zijn…?”
Volgens Pittelkow heeft Europa de culturele kloof met de moslims zwaar onderschat en is de integratie in geen enkel Europees land gelukt. “We moeten in Europa de radicale stem beter in kaart brengen. Hij groeit snel onder migrantenjongeren. De islamisten willen parallelle maatschappijen scheppen en de wetgeving van de Europese lidstaten ondermijnen. We moeten standvastig zijn en onze moeizaam verworven vrijheden hard durven verdedigen. Anders slaagt de integratie van moslims nooit.”
Volgens de auteurs onderschatten politici en commentatoren het dreigende gevaar. “De Deense cartoonkwestie is een prima voorbeeld. De islamisten speelden op. De naïvisten schoten hen te hulp met allerlei inschikkelijke argumenten: we moeten hun cultuur respecteren, we kwetsen best geen gevoelens, het is de schuld van ons beleid, ze zijn een gestigmatiseerde minderheid enzovoort.” Geef toe, het klinkt ons bekend in de oren.
Pittelkow beklemtoont dat de Deense bevolking zich in toenemende mate zorgen maakt over de ontwikkeling. De politiek kan die zorgen maar beter ernstig nemen. “In België beloont de kiezer het Vlaams Belang omdat die als enige partij een probleem aankaart dat de burger relevant vindt”, besluit Pittelkow. Nee, die Denen zijn zo stom nog niet.
Maar intussen zit het Vlaams Belang weer op het beklaagdenbankje. Wegens vermeende “islamofobie”…
“Hoera, we geven ons over!”
Over naar Duitsland. Daar wordt het boek ‘Hurra! Wir kapitulieren’ stilaan een heuse bestseller. “We zijn angsthazen geworden” zegt de Duits-Poolse schrijver Henryk Broder. “Je zag het bij de strijd om de Deense cartoons van Mohammed, de excuses van de paus na zijn toespraak in Regensburg of onlangs bij de bijna afgeblazen Mozart-opera in Berlijn: we trekken onze commentaar op de islam uit angst voor geweld en aanslagen in. Zo ontstaat zelfcensuur.” Broder houdt Europa een spiegel voor: “Europa is een luie, decadente dame geworden. We laten ons willoos naar de slachtbank leiden.”
Volgens Broder kunnen we onze vrijheid opofferen aan een vals gevoel van veiligheid door steeds nieuwe toegevingen aan de eisen van radicale moslims. Die vragen ‘respect’, maar eigenlijk eisen ze onze onderwerping. Broder zelf voorspelt de ondergang van het christelijke en verlichte Europa. “We laten ons in Europa binnen enkele decennia willoos islamiseren en dan kan je hier in ‘Eurabië’ de sharia invoeren.”
Dwaas doemdenken of … een ongemakkelijke waarheid?
Van Verhofstadt tot Bernard Lewis
“De islambeschaving is niet gelijkwaardig aan de Westerse cultuur en wij hebben het recht om grenzen te stellen aan onze tolerantie.” Het zal u misschien verbazen, maar die woorden komen uit de mond van niemand minder dan Patrick Dewael. Een simpele waarheid, maar voor dat soort uitspraken staan wij vandaag voor de rechter. Waarmee nog maar eens bewezen is dat dit hele proces voor de Raad van State een walgelijke schertsvertoning is, een democratische rechtsstaat onwaardig. In Brussel staat niet het zogezegd ‘racistische’ of ‘islamofobe’ Vlaams Belang terecht, maar de erg succesvolle oppositiepartij en de motor van de Vlaamse onafhankelijkheidsgedachte. Maar dat had u al begrepen…
Terwijl de verzamelde media in blinde bewondering in katzwijm vallen voor de sirenenzang van Verhofstads 4de Burgermanifest, mag wel eens verwezen worden naar zijn eerdere schrijfsels. Zo vroeg Verhofstadt zich ooit luidop af of de islam wel te verzoenen is met de democratie en de open samenleving. Dat zal je Verhofstadt nu niet meer horen zeggen… ook al is de vraag acuter dan ooit.
De hamvraag is inderdaad of Europa erin zal slagen de islam te Europeaniseren of we een geïslamiseerd Europa krijgen. Volgens de bekende islamoloog Bernard Lewis, wordt het dat laatste. “Europeanen hebben hun waarden en normen opgegeven. Ze hebben geen respect voor hun eigen cultuur. Europeanen hebben zich overgegeven aan de islam omdat ze bevangen zijn door zelfbeklag en multiculturalisme”…
“Gewapende vrede”
“Het is mijn stellige overtuiging dat multiculturaliteit voor ons land een troef is, die we positief moeten uitspelen. Uit de ontmoetingen met vreemde culturen groeien nieuwe en interessante ideeën”, preekte Filip van Saksen Coburg – de prins met een missie – in Canada.
“Net als Canada is België een multicultureel land en wij kunnen op dat vlak van elkaar leren.”
Dat zal wel. Al is het een beetje jammer dat niemand van zijn raadgevers de prins er op had gewezen dat er in Canada een storm van protest in de publieke opinie en in de media nodig was om te beletten dat de sharia er werd ingevoerd in de grote moslimgemeenschap…
Dan staat Herman Brusselmans dichter bij de realiteit. Hij vertelde onlangs in Humo dat hijzelf wel Turkse en Marokkaanse vrienden heeft, en dat alles goed gaat zolang hij zijn ‘bek’ maar niet opentrekt over hoofddoekjes, de islam of de Turkse genocide op de Armeniërs. “Multicultuur is in feite gewapende vrede”, zegt Brusselmans in een gedurfde maar rake omschrijving.
De multiculturele gedachte is de strop waarmee het vrije Westen zichzelf laat opknopen.
“Multiculturalisme is een heel slecht idee, een heel erg links idee”, zegt schrijver en nobelprijswinnaar V.S. Naipaul. “Het is erg vernietigend voor de mensen die het verondersteld te beschermen. Multiculturalisme moedigt mensen aan om te blijven zoals ze waren.” Het duwt hen als het ware in een blijvende achterstand, zoals ook Ayaan Hirsi Ali eerder al tot haar verbittering had vastgesteld.
Iedereen die het wil zien, ziet het. Maar Naipaul zegt het ook. “Ze leven op hun heel kleine eilandjes. Verder weten ze niets, en ze zijn nog trots op hun onwetendheid.” Volgens Naipaul – en de immigratie- en asielcijfers bewijzen het – willen ze allemaal graag een verblijfsvergunning in het Westen. Ze willen genieten van onze wetten, van onze economische welvaart en onze democratische vrijheden. Maar voor onze cultuur en beschaving halen ze hun neus op. “Ik noem ze ‘paracitizens’”, zegt Naipaul, die geen blad voor de mond neemt en die als allochtoon en gevierd schrijver in Groot-Brittannië geen schrik moet hebben voor de gedachtepolitie van Jozef De Witte. “Een parasiet is iemand die aan een levend organisme hangt en zich voedt zonder zelf bij te dragen. Ze zijn al te zeer aangemoedigd”.
De discriminatieleugen
Volgens een recent maar allesbehalve wetenschappelijk of betrouwbaar rapport van Europa zou de islamofobie in onze contreien stilaan angstaanjagende proporties beginnen aan te nemen. Maar dat is eenvoudig niet waar. Dat mag ook blijken uit de hierboven al eerder aangehaalde Britse studie. Volgens het onderzoek hebben de Britse autoriteiten en sommige moslimorganisaties de zogenaamde ‘islamofobie’ behoorlijk overdreven. 84 procent van de ondervraagden geeft toe dat ze goed worden behandeld binnen de Britse samenleving.
Misschien moeten allochtonen en moslims de hand maar eens in eigen boezem steken. “Eén op twee autochtone Nederlanders heeft een hekel aan de islam. Maar de verantwoordelijkheid daarvoor ligt primair bij de moslims zelf en niet bij de politiek.” Dat zegt niet de als ‘extreem-rechts’ gebrandmerkte Geert Wilders, maar Mahawat Khan, oud-voorzitter van de Ahmadiyya moslimgemeenschap in Nederland en nu medestander van Marco Pastors. “Het wordt tijd dat we als moslimgemeenschap onze medemoslims die het negatieve beeld van de islam bepalen aanspreken.”
Khan heeft genoeg van de slachtoffercultus in migrantenkringen en de discriminatiekreten in de multiculturele sector die vooral haar goedbelegde boterham in bescherming lijkt te nemen. “Eerst wilden we moskeeën, en die hebben we gekregen. Vervolgens kregen we luidsprekers erop voor de gebedsomroeper, daarna wilden we hoge minaretten, we kregen eigen scholen en eigen begraafplaatsen. Laten we onze zegeningen overdenken, maar ook beseffen dat we ons vervolgens binnen deze samenleving moeten schikken. Ik kan best begrijpen dat de Nederlanders anders zoiets krijgen van: nu is het wel genoeg geweest…”
Spanningen, criminaliteit, terrorisme? ‘Het is onze schuld, want we zijn onaardig tegen moslims.’ Khan wordt ziek van die dwaze praatjes. “We zijn juist té aardig!”
Het moet maar eens gezegd worden dat de politieke linkerzijde haar sympathie voor autoritaire denkbeelden moeilijk kan loslaten. Na de val van het IJzeren Gordijn werd de welwillende collaboratie met het communisme ingeruild voor het multiculturalisme en de collaboratie met de radicale islam. “Progressieve geesten koesteren een vreemde sympathie voor de islam. Hoewel moslims een traditie kennen van antisemitisme, homofobie, seksisme en autoritarisme, worden ze door links in de rol van slachtoffers van het boze Westen gedrukt en steeds in bescherming genomen” (Gerry van der List in Elsevier, 08.11.06).
Van Urbanus tot Vlaams Belang
De terechte verontwaardiging en de opgeklopte heisa over de rel rond de zwarte schepen Wouter Van Bellingen wordt door de linkerzijde gretig aangegrepen om nog eens te schoppen naar het zogenaamd ‘verzuurde’ en ‘onverdraagzame’ Vlaanderen én naar het Vlaams Belang, dat spreekt voor zich. De zaak is ook de gedroomde bliksemafleider voor de opmars van de islam en de falende integratie, waarvoor de politiek – en vooral links – een verpletterende verantwoordelijkheid draagt.
Het gaat helemáál niet om huidskleur, zoals Bruno Valkeniers onlangs nog eens beklemtoonde in een interview met De Standaard. Multicultuur leidt alleen tot subcultuur en gettovorming. Migranten moeten zich aanpassen. Ze moeten onze taal spreken en onze waarden en normen overnemen. Ze moeten Vlaming zijn onder de Vlamingen. En wat ze thuis doen of geloven, is hun zaak.
Vlaanderen is niét racistisch, maar er zijn grenzen aan onze verdraagzaamheid. De bekende Vlaamse komiek Urbanus legt de vinger op de wonde. “Mensen die een straatje omlopen bij het zien van een groepje allochtonen, omdat ze al zeven keer zijn lastiggevallen, worden in dit land als ‘racisten’ beschouwd. Zou die argwaan misschien het gevolg kunnen zijn van het feit dat 85 procent van onze gevangenissen bevolkt wordt door allochtonen?” Au, au, dat zijn pijnlijke waarheden. En Urbanus slaat nog meer spijkers met koppen. “De spanningen die er zijn, liggen volgens mij niet aan de ‘onverdraagzaamheid’ van de Vlamingen, maar aan de criminele feiten gepleegd door een ‘kleine’ groep allochtonen. Ook het niet aflatende misbruik van onze gastvrijheid valt de mensen zwaar.” Nogal wat Vlamingen zullen bij die woorden alleen maar bevestigend knikken.
U merkt het, soms kan het leven van een columnist eenvoudig zijn. Soms kan het volstaan wat rake citaten bij elkaar te sprokkelen en dat heb ik deze keer – uitvoerig – gedaan. U zal het mij wel vergeven, deze ruime bloemlezing van citaten. Uitspraken waarvoor het Vlaams Belang vervolgd wordt, maar die elders – dat is bij deze aangetoond – gewoon onderdeel zijn van het publieke en politieke debat. En zo hoort dat ook in een democratie.
De citaten tonen aan dat het Vlaams Belang niet alleen staat met zijn kritiek op de multiculturele samenleving en met zijn waarschuwingen voor de opmars van de radicale islam. Samen met ons zitten eigenlijk ook Ayaan Hirsi Ali, Sylvain Ephimenco en Afshin Elian op het beklaagdenbankje. Marijke Uyt den Bogaard en Marion Van San. Herman Brusselmans en Urbanus. Ralf Pittekow en Karen Jespersen. Henryk Broder en Bernard Lewis. Oriana Falaci. VS. Naipaul en zovele anderen.
Verhofstadt is nu op het groene karretje van Al Gore en de klimaatverandering gesprongen. De ideale bliksemafleider voor de échte problemen. Wie gaat straks het puin ruimen als in onze steden de multiculturele dammen breken? En dus zullen wij ook morgen blijven zeggen wat we moeten zeggen. Er is geen Belgische rechter die ons dat zal beletten. Want, zoals Orwell het zei: In een wereld van leugens, is de waarheid een plicht!
|
|
Actualiteit
